ไม่ใช่แค่เหนื่อย! 5 ความเข้าใจผิดภาวะหมดไฟที่คนทำงานหลายคนไม่รู้
หยุดเข้าใจผิด! 5 ความจริงเกี่ยวกับ “ภาวะหมดไฟ“ （Burnout） ที่ไม่ใช่แค่ความเหนื่อยล้าจากการทำงานคำว่า “ภาวะหมดไฟ“ （Burnout） ได้กลายเป็นปัญหาที่ถูกพูดถึงอย่างกว้างขวางในโลกการทำงานยุคปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม แม้จะมีการกล่าวถึงบ่อยครั้ง แต่ความเข้าใจเกี่ยวกับภาวะนี้ก็ยังคลาดเคลื่อนอยู่มาก หลายคนยังคงมองว่า Burnout เป็นเพียงอาการ “เหนื่อยล้า“ หรือแค่ “ขี้เกียจ“ เท่านั้น
การทำความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับภาวะหมดไฟในการทำงานจึงเป็นเรื่องสำคัญ เพราะนี่ไม่ใช่แค่เรื่องส่วนตัว แต่เป็นสัญญาณเตือนของปัญหาสุขภาพจิตที่เกิดจากความเครียดเรื้อรัง ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อทั้งความก้าวหน้าในอาชีพและความสัมพันธ์กับคนรอบข้าง
ภาวะ Burnout คืออะไรกันแน่?
ภาวะหมดไฟ คือกลุ่มอาการที่เกิดจากความเครียดเรื้อรังในที่ทำงานที่ไม่ได้รับการจัดการอย่างเหมาะสม จนทำให้ร่างกายและจิตใจอ่อนล้า ไม่สามารถรับมือกับความกดดันได้อีกต่อไป องค์การอนามัยโลก （WHO） ได้ให้นิยามภาวะนี้โดยประกอบด้วย 3 องค์ประกอบหลักที่ต้องสังเกต
[*]ความอ่อนล้าทางพลังงาน （Exhaustion）: รู้สึกเหนื่อยล้าทางร่างกายและจิตใจอย่างรุนแรงตลอดเวลา
[*]ความเห็นถากถาง （Cynicism）: มีทัศนคติด้านลบหรือเฉยชาต่อการทำงาน เพื่อนร่วมงาน หรือองค์กร
[*]ประสิทธิภาพในการทำงานลดลง （Reduced Professional Efficacy）: รู้สึกว่าตนเองไม่มีความสามารถ หรือรู้สึกว่างานที่ทำอยู่ไม่มีความหมาย
5 ความเข้าใจผิดเกี่ยวกับภาวะหมดไฟที่ควรทำความเข้าใจใหม่
ความเข้าใจที่คลาดเคลื่อนมักเป็นอุปสรรคสำคัญในการรับมือกับภาวะหมดไฟอย่างถูกวิธี ซึ่งการปรับความเข้าใจใหม่นี้จะช่วยให้คุณสามารถดูแลตนเองและผู้อื่นได้อย่างเหมาะสมยิ่งขึ้น
1. Burnout ไม่ใช่แค่ “ความเครียด“ ธรรมดา
ความเครียด （Stress） เกิดจากความกดดันหรือภาระงานที่มากเกินไป ซึ่งอาจทำให้คุณรู้สึกว่าต้องพยายามมากขึ้น แต่ภาวะหมดไฟนั้นเป็นผลลัพธ์สุดท้ายของความเครียดเรื้อรังที่ไม่ได้รับการแก้ไข ภาวะหมดไฟไม่ได้ทำให้แค่รู้สึกเหนื่อย แต่ทำให้รู้สึกหมดแรงกาย หมดใจ และรู้สึกว่างานที่ทำนั้น “ไม่มีความหมาย“ อีกต่อไป
2. Burnout ไม่ใช่สัญญาณของ “ความอ่อนแอ“ ส่วนตัว
ภาวะหมดไฟมักเป็นผลมาจากสภาพแวดล้อมการทำงานที่ไม่เอื้ออำนวยมากกว่าความล้มเหลวส่วนบุคคล ปัจจัยสำคัญที่ทำให้เกิดภาวะหมดไฟส่วนใหญ่มักเกี่ยวข้องกับโครงสร้างขององค์กร เช่น ภาระงานที่ไม่สมดุล การขาดการควบคุมในงาน การขาดการสนับสนุนจากหัวหน้า หรือความไม่ยุติธรรมในที่ทำงาน
3. การลาพักร้อนไม่สามารถแก้ไขภาวะหมดไฟได้อย่างถาวร
การพักร้อนช่วยบรรเทาความเหนื่อยล้าทางกายและความเครียดได้ชั่วคราว แต่ไม่สามารถแก้ภาวะหมดไฟได้อย่างยั่งยืน เพราะหากกลับไปทำงานในสภาพแวดล้อมเดิม อาการก็จะกลับมาอย่างรวดเร็ว การแก้ไขภาวะหมดไฟต้องอาศัยการปรับเปลี่ยนที่ลึกซึ้ง เช่น การตั้งขอบเขตการทำงานใหม่ หรือการแก้ไขปัญหาในระดับองค์กร
4. ภาวะหมดไฟไม่ได้เป็นแค่เรื่องของคนทำงานที่ไม่เก่ง
ความจริงแล้ว ภาวะหมดไฟมักเกิดขึ้นกับคนที่มีความทุ่มเทสูง （High-Achievers） หรือคนที่ตั้งมาตรฐานตัวเองไว้สูงมาก โดยเฉพาะผู้ที่ทำงานในสายงานบริการ เช่น บุคลากรทางการแพทย์ หรือครู ซึ่งต้องใช้พลังงานทางอารมณ์สูงในการช่วยเหลือและดูแลผู้อื่นอย่างต่อเนื่อง
5. ภาวะหมดไฟไม่ใช่ “โรค“ ที่ต้องรักษาด้วยยาเสมอไป
องค์การอนามัยโลกจัดให้ Burnout เป็นปรากฏการณ์ที่เกี่ยวข้องกับอาชีพ ไม่ใช่การวินิจฉัยโรคทางจิตเวชโดยตรง แม้ว่าภาวะนี้อาจนำไปสู่ภาวะซึมเศร้าหรือความวิตกกังวลได้ การแก้ไขภาวะหมดไฟมักมุ่งเน้นไปที่การปรับเปลี่ยนพฤติกรรม การสร้างขอบเขตระหว่างงานกับชีวิตส่วนตัว และการสนับสนุนทางจิตวิทยา เช่น การปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ
สรุปและข้อแนะนำ
ภาวะหมดไฟในการทำงาน เป็นสัญญาณเตือนที่ชัดเจนว่าทั้งร่างกายและจิตใจของคุณกำลังบอกว่า “ถึงจุดที่เกินขีดจำกัดแล้ว“ และจำเป็นต้องได้รับการเปลี่ยนแปลงอย่างจริงจังทั้งในระดับบุคคลและระดับองค์กร หากคุณเริ่มรู้สึกถึงความอ่อนล้าทางอารมณ์อย่างรุนแรงและมีทัศนคติเชิงลบต่อการทำงานอย่างต่อเนื่อง ควรปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิตหรือผู้ให้คำปรึกษาเพื่อหาทางออกที่เหมาะสม ก่อนที่ปัญหานี้จะทำลายสุขภาพและความก้าวหน้าในอาชีพของคุณไปมากกว่านี้
页:
[1]